ŁOJOTOKOWE
ZAPALENIE
SKÓRY

Łojotokowe zapalenie skóry oznacza jej stan zapalny, który powoduje, że łuszcząca się skóra jest tłusta, a zapalenie pojawia się w takich miejscach, jak głowa lub wnętrze ucha. Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt nosi nazwę ciemieniuchy. Inaczej zwane jest także trądzikiem łojotokowym.

Przyczyn tego schorzenia upatruje się w nadprodukcji sebum oraz podrażnieniu skóry drożdżami z grupy melessizia. Istnieje oczywiście wiele innych czynników wspierających rozwinięcie się choroby, takich jak: uwarunkowania genetyczne, stres, zmęczenie, ekstrema pogodowe, otyłość, czy stosowanie kosmetyków z dużą zawartością alkoholu. Rzadziej, aczkolwiek zdarza się, że łojotokowe zapalenie skóry związane jest z takimi dolegliwościami, jak choroba Parkinsona, urazy głowy, serca lub udar mózgu.

Choroba, oprócz owłosionej skóry głowy, czy wnętrza ucha może objąć też inne części ciała, lecz nadal są to obszary twarzy, takie jak: powieki, nos, brwi, czy zewnętrzna strona ucha. Ciemieniucha, którą można zauważyć u noworodków, zazwyczaj znika z chwilą, gdy dziecko kończy 3 lata. Jest to zatem stan tymczasowy i nie wymaga leczenia, a raczej większej troski o higienę malucha.

Mówiąc ogólnie, łojotokowe zapalenie skóry, obejmuje takie objawy, jak: nadmiar sebum na powierzchni skóry (tłustość); białe, lub żółtawe i łuszczące się strzępki skóry, łupież, świąd, łagodne zaczerwienienie; wypadanie włosów.